Profiel Johan Schuurman

Johan Schuurman is de naam en ik ben een zondagskind geboren in het jaar 1953. Zoals reeds vermeld door Baukje van der Zwaag zijn wij een setje. We wonen in het mooie dorpje Zalk. Onder de rook van Zwolle, waar we ons huis delen met zes Oudduitse Herders en twee paarden (lopen naast het huis). Het zal wel duidelijk zijn dat de kynologie mijn interesse heeft maar daar naast ben ik een gedreven muzikant (klarinet en basgitaar) die houdt van Bach en AC/DC. Ook motorrijden met mijn vrienden van de Blue Knights is een bezigheid die ik hoog in het vaandel heb staan.

Mijn werkzaam leven is ooit begonnen in Amersfoort bij de toenmalige gemeentepolitie. Een groot deel van mijn beginjaren heb ik gewerkt als hondengeleider maar gedurende de jaren heb ik collega’s begeleid en gewerkt bij de recherche, de meldkamer en bij diverse ICT onderdelen. Mijn laatste klus was die van chef Infodesk. In 2010 is bij mij PTSS geconstateerd en ben ik behandeld in Centrum 45 te Oegstgeest. Helaas heeft de behandeling mij niet geheel kunnen herstellen en ben ik afgekeurd. Mijn beroepsziekte werd erkend. De formele afhandeling met de politie is inmiddels achter de rug.

Helaas heb ik moeten constateren dat na mijn gedwongen afscheid dit een heel definitief afscheid was en nagenoeg alle contacten werden verbroken. Het gezegde “een een diender altijd een diender” was voor mij zeker van toepassing en ik miste de dagelijkse omgang met collega’s. Daarnaast had ik de ervaring, tijdens de behandeling, dat begrip-erkenning en herkenning vooral wordt ervaren in gesprekken met collega’s. Dat is dus niet alleen leuk is maar ook helpt bij het dragen van de PTSS last, want je trauma’s kun je misschien laten behandelen de restschade blijft.

Als bekende van een aantal defensie veteranen droomde ik ervan dat er een zelfde situatie zou kunnen ontstaan voor politiemensen die in de dienst gewond zijn geraakt (lichamelijk dan wel geestelijk) en daardoor beperkt zijn in hun werkzaam leven. Ook de wettelijke vastlegging, een soort veteranenwet, is voor mij meer dan een droom. Tenslotte werd ik geïnspireerd door het zogenaamde ‘veteranen cafe’ waar lotgenoten elkaar kunnen treffen. Misschien dat mijn droombeelden hebben bijgedragen tot de indentiteitsgroep Politie en het is dan ook meer dan logisch dat ik deel uitmaak van deze groep. Zie het maar als vertegenwoordiger van de doelgroep.

Ik hoop dat ik de vertaalslag kan maken van de doelgroep naar de identiteitsgroep zodat er gewerkt kan worden vanuit de ervaring. Ik ben ervan overtuigd dat er een andere toekomst ligt voor de Nationale Politie en haar ‘veteranen’ waarbij een mooie rol is weggelegd voor de Identiteitsgroep Politie van het BNMO.

Johan Schuurman